Լինում է չի լինում երկու ախպեր են լինում, մեկը խելոք միուսը ֺֺ՜մյուսը հիմար: Իրար հետ երկար ապրուց հետոմի օր հիմարը ասում է իմ փայը տու գնամ մենակ ապրեմ: Լավ ասում է խելոքը եսօր
ել դու ապրանքը տար ջուրը հետ բերելուց որը գոմը մտավ ինձ որը դուսը մնաց ինձ: Հիմարը համաձայնվում է ապրանքը տանում է ջուրը հետ է բերում սաղ մտնում էն գոմը դուրսը մնեում է միհատ քոսուտ հիվանդ մոզի:Ետ է մնում է հիմարին: հիմարը մոզիի հետ գնում է մոզին ծաղելու:
Գնում է գնում մի ավերակիե հանդիպում ասում է
մոզին կուզես
ավերակը պատասխանում է
ես
ասում է քանի մանեթ կտաս
ավերակը ասում է տա՜սս
ասում է հիմա կտաս ՜չե
չե
Դե էգուց կգամ, որտեղից որ է՝ ճարի՜
արի
էս հիմարը համարում է մոզի ծախած մոզիին կապում է ավերակի մոտ ու հանգիստ գնում տուն: հասնում է տում խելոքը ասում է մոզին ծաղեցիր հիմարը ասում է հա քանի մանեթ տվեց 10: Հաջորդ օրը գնում է ավերակի մոտ ասում է մորդելես կերել հա
հաֺ՜
դու մի ասիլ ետ գիշեր գայլերը կերել էն մոզիին
չախեր չե
՜չե
տու իմ ոսկին
՜սկի
Հիմարը վախենում է, որ իր փողը չի տալու, փայտով խփում է ավերակի պատին, ավերակը փլվումն
Վալերի Սարգսյանի Բլոգ 